Şimdi ben böyleyim ya. Kazabildiğimden fazla, ellerim kanarcasına, takatim bitercesine açtım ya bir çukur. Taşan acılarımı, yiten umutlarımı, sönen hayallerimi ve paramparça kalbimi, aşkımı, herşeyimi gömdüm ya o çukura. Şimdi ben tek bir şey diliyorum bu yaptığım için Tanrı'dan. O çukur açılacak bir gün elbet. Ama öyle, ama böyle orda da durmayacak gömdüklerim. İşte açıldığında o çukur, canını yakmasın sevdiklerimin, sebep olmasın o çukur beni sevenlere acı vermek için. Ama çok derin o çukur. Korkuyorum, kestiremiyorum, çok derin, çok derin...
Nicotinia
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder