Yeni Bir Sayfa

Hayatımın derin, can yakan yaralarına baktığımda artık sadece izlerini görüyorum. Bu bloğu, derin yaralardan biri açıldığında yazmaya başlamıştım. "Onun" sayesinde yaralarım daha çabuk kapandı, aslında tuhaf.

Neyse...

 "Yol"un kalan kısmında ufukta aşk, umut, heyecan, gülümseme, görülecek ve tadılacaklar var. Bundan sonra da yaşanılacak güzel- çirkin, iyi-kötü, mutlu-mutsuz yaşadıklarım bu sayfa üzerinden gidecek.

Yeni bir blog açmak kolaydı. Zor olan, aslında olması gereken, geçmişte yaşanan acıların üzerini yokmuş gibi kapatmak yerine, daima orada olduklarını ve zaman zaman istemesek de hatırlayacağımızı kabul etmekti.

Belirttiğim alıntılar haricinde tamamı bana ait olan ve kaleme döktüğüm duygularım, yok sayılıcak kadar değersiz değil...


Nicotinia